อ่านพระคัมภีร์

ตัง้ แต่บทที่ 40 เป็นตน้ ไป หนังสืออิสยาห์ได้เข้าสู่ช่วงใหม่ของสารพระวจนะ ก่อน หน้ านี้จนถึงบทที่ 39 เน้ือหาส่วนใหญเ่ ป็ นการพิพากษาและการว่ากล่าวตักเตือน แต่หลังจากบทที่ 40 เป็นต้นไป สาระสําคัญเปลี่ยนไปเป็นการปลอบโยนและการ ฟ้ื นฟู อย่างไรก็ตาม ข้อความหลังบทที่ 40 ไมไ่ ด้มีเพียงการปลอบโยนอย่างเดียว เทา่ นั้น ตัวอย่างที่ชัดเจนคือบทที่ 43 ซ่ึงเป็นข้อ ความที่ทั้ง ปลอบโยนอิสราเอล ด้วยความรักอ่อนโยน และในขณะเดียวกันก็ตําหนิความบาปของพวกเขาอย่าง รุนแรง พระเจ้าตรัสกับอิสราเอลวา่ “นอกจากเรา ไม่มีพระเจ้าอ่ืน” (อิสยาห์ 44:6) พระองค์ทรงประกาศอย่างต่อเน่ืองว่าพระองค์จะทรงกระทําสิ่งยิ่งใหญเ่ พ่ือ ประชากรของพระองค์ ในบทที่ 45 พระองค์ตรัสว่าจะทรงใช้โคเรสเป็นเคร่ืองมือ ของพระองค์ ในบทที่ 46 พระองค์ตรัสว่าจะทรงลม้ เทพของบาบิโลน และในบทที่ 47 พระองค์ตรัสว่าบาบิโลนจะถูกพิพากษาและพินาศ คําพยากรณ์ที่ผู้คนในยุคนั้น ไม่อาจคาดคิดได้เหล่านี้ ล้วนกลายเป็นความจริงตามที่พระเจ้าทรงตรัสไว้