อ่านพระคัมภีร์

ผู้เขียนสดุดีบทที่ 37 หนุนใจเราวา่ อยา่ อิจฉาคนชัว่ หรือดีใจกับความอยุติธรรม แต่จงทําดีต่อไป สดุดีบทที่ 38 ผู้เขียนร้องทูลต่อพระเจ้า ในความบาปของตน พร้อมกับเสียงคร่ําครวญ ในบทที่ 39 เขาหันมามองพระเจ้า และกล่าวว่า ความ หวังของเขามีอยใู่ นพระเจ้าเพียงผู้เดียว สดุดีบทที่ 40 หนุนใจให้วางใจในพระเจ้า และแสวงหาพระองค์ ส่วนบทที่ 41 กล่าวว่าพระเจ้า จะลงโทษคนชัว่ และทรงช่วย ผู้ชอบธรรมให้รอด และในบทที่ 42 ผเู้ ขียนแสดงให้เห็นว่าเขาโหยหาพระเจ้า มาก เพียงใด แม้ว่าทั้ง หกบทนี้ดูเหมือนจะเลา่ เร่ืองต่างกัน แต่ทั้ง หมดกลับมีใจความ เดียวกัน คือ ความหวังของผู้เช่ืออยใู่ นพระเจ้า จงวางความหวังของเราไว้ใน พระองค์ พระเจ้าเองคือบทเพลงของเรา และพระองค์ทรงเป็นผู้ที่เราร้องทูลได้ ขอให้เราระลึกเสมอว่า ความหวังของเราอยู่ในองค์พระผู้เป็นเจ้าตลอดนิรันดร์