อ่านพระคัมภีร์

ในบทที่ 17 มีอุปมาเร่ืองนกอินทรีและเถาองุ่น นกอินทรีตัวหน่ึงน้ำเมล็ดองนุ่ ไป ปลูกริมแหล่งน้ำ เมล็ดนั้น เติบโตเป็นต้นไม้และย่ืนกิ่งก้านไปหานกอินทรีตัวนั้น แต่เม่ือมีนกอินทรีอีกตัวหน่ึงปรากฏข้ึน ต้นไม้นั้น กลับย่ืนรากและกิ่งก้านไปหา นกอินทรีตัวใหม่เพ่ือหวังจะได้น้ำ ต้นไม้ที่หันไปหาสิ่งอ่ืนแทนแหล่งน้ำที่แท้จริงจะต้องเหี่ยวแหง้ ในที่สุด เช่นเดียว กับอิสราเอลที่ในเวลานั้น พ่ึงพาอียิปต์ ท่าทีของพวกเขาก็เหมือนต้นไม้ต้นนี้ แต่ ถ้าอิสราเอลไว้วางใจพระเจ้า พระองค์จะทรงทําให้พวกเขามัน่ คงดุจต้นสนสีดารท์ ี่ ปลูกบนภูเขาสูง พระเจ้าทรงเตือนให้อิสราเอลระลึกถึงพันธสัญญาที่เคยทําไว้กับพระองค์ และทรง กล่าวโทษพวกเขาที่ละเมิดพันธสัญญานั้น พวกเขาปฏิเสธที่จะติดตามพระเจ้า ผู้ทรงน้ำพวกเขาออกจากแผ่นดินอียิปต์ จึงต้องรับการพิพากษา หนทางเดียวที่จะรอดคือการไว้วางใจในพระเจ้า และย่ืนมือของตนออกไปหา พระองค์เทา่ นั้น