วันพุธที่ 22 กรกฎาคม พ.ศ. 2569
จากการบ่นสู่การสรรเสริญ
ในแต่ละวัน เราสามารถหาเหตุผลที่จะบ่นได้ และเราก็สามารถหาเหตุผลที่จะขอบพระคุณได้เช่นกัน ท่าทีที่เราใช้ดำเนินชีวิตไม่ได้ขึ้นอยู่กับสถานการณ์เท่านั้น แต่ขึ้นอยู่กับหัวใจของเราว่ากำลังหันไปทางไหน
การบ่นเริ่มขึ้นเมื่อเราวางตนเองไว้ที่ศูนย์กลางของชีวิต เมื่อความต้องการของเราไม่สำเร็จ ความคาดหวังของเราไม่ถูกเติมเต็ม หรือความรู้สึกของเราถูกกระทบ เรามักเริ่มโกรธและบ่น บาปทำให้เราคิดว่าเราสมควรได้รับสิ่งต่าง ๆ และทำให้เรามองไม่เห็นพระคุณมากมายที่พระเจ้าประทานแล้ว
แต่ข่าวประเสริฐหันสายตาของเราออกจากตนเองไปหาพระเจ้า ต่อหน้าพระเจ้า เราไม่มีสิ่งใดจะอวด แต่พระองค์ทรงเมตตาเราอย่างยิ่ง โดยประทานพระเยซูคริสต์ พระบุตรองค์เดียว เพื่ออภัยบาปและรับเราเป็นลูกของพระองค์
ความขอบพระคุณไม่ใช่อารมณ์ที่เกิดขึ้นเมื่อสถานการณ์ดีขึ้นเท่านั้น แต่เป็นผลของชีวิตที่รู้จักพระคุณของพระเจ้า ยิ่งเรามองไปที่ไม้กางเขน การบ่นก็ลดลง และการขอบพระคุณกับการสรรเสริญก็เติบโตขึ้น
คำอธิษฐาน
พระบิดาเจ้าผู้เปี่ยมด้วยพระคุณและพระเมตตา ข้าพระองค์สรรเสริญพระองค์ เพราะพระองค์ประทานสิ่งดีมากมายแก่ข้าพระองค์ ทั้งที่ข้าพระองค์ไม่สมควรได้รับ โดยเฉพาะพระคุณแห่งความรอดในพระเยซูคริสต์ โปรดอภัยข้าพระองค์ เมื่อข้าพระองค์บ่นง่ายและลืมพระคุณที่ได้รับแล้ว
ขอบพระคุณพระเยซูคริสต์ ผู้ทรงทำให้คนบาปได้เป็นลูกของพระเจ้า ขอให้พระวิญญาณบริสุทธิ์ทรงเปลี่ยนหัวใจของข้าพระองค์ ให้จดจำพระคุณแห่งไม้กางเขน และยกย่องพระองค์ด้วยการขอบพระคุณและการสรรเสริญในทุกสถานการณ์
อธิษฐานในพระนามพระเยซูคริสต์ อาเมน
