วันอาทิตย์ที่ 19 กรกฎาคม พ.ศ. 2569
การปลอบโยนที่ได้รับควรไหลไปสู่ผู้อื่น
เมื่อเราเห็นคนที่กำลังทุกข์ เราอาจตอบสนองด้วยการตัดสินมากกว่าการปลอบโยน เราอาจมองความอ่อนแอของเขาแล้วรีบประเมินว่าเขาทำอะไรผิด หรือทำไมเขาจึงตกอยู่ในสภาพนั้น นี่เป็นผลของความชอบธรรมในตนเองที่ยังอยู่ในหัวใจเรา
บางครั้งพระเจ้าทรงนำเราเข้าสู่สถานการณ์ยากลำบากที่เผยให้เห็นความอ่อนแอและความโง่เขลาของเรา พระองค์ไม่ได้ทำเช่นนั้นเพื่อทำลายเรา แต่เพื่อทำให้เราถ่อมใจ และมีหัวใจอ่อนโยนต่อคนอื่นที่กำลังเจ็บปวด
พระเจ้าทรงเป็นพระเจ้าแห่งการปลอบโยนทั้งสิ้น พระองค์ทรงปลอบโยนเราในความทุกข์ เพื่อเราจะสามารถปลอบโยนผู้อื่นด้วยการปลอบโยนที่เราได้รับจากพระองค์ ความทุกข์จึงไม่ใช่เพียงเพื่อการเติบโตของเราเท่านั้น แต่ยังทำให้เราเป็นเครื่องมือแห่งพระคุณต่อผู้อื่น
การปลอบโยนที่เราได้รับในพระคริสต์ไม่ได้ถูกประทานมาเพื่อเก็บไว้กับตัวเองเท่านั้น พระบิดาผู้มองไม่เห็นทรงทำให้การปลอบโยนของพระองค์ปรากฏผ่านคำพูด การรับฟัง และการรับใช้ของเรา
คำอธิษฐาน
พระบิดาเจ้าผู้ทรงเป็นพระเจ้าแห่งการปลอบโยน ข้าพระองค์สรรเสริญพระองค์ เพราะพระองค์ทรงปลอบโยนข้าพระองค์ในความทุกข์ และเรียกให้ข้าพระองค์แบ่งปันการปลอบโยนนั้นแก่ผู้อื่น โปรดอภัยข้าพระองค์ เมื่อข้าพระองค์ตัดสินคนที่เจ็บปวดมากกว่ารักและหนุนใจเขา
ขอบพระคุณพระเยซูคริสต์ ผู้ทรงเมตตาและปลอบโยนข้าพระองค์ ขอให้พระวิญญาณบริสุทธิ์ทรงทำให้หัวใจของข้าพระองค์อ่อนโยน เพื่อวันนี้ข้าพระองค์จะส่งต่อพระคุณและการปลอบโยนของพระองค์แก่คนที่ต้องการ
อธิษฐานในพระนามพระเยซูคริสต์ อาเมน
